اين منم

         ميدونيد چرا بتگر شدم؟نه؟پس شعرمو بخونيد اين همون شعر معروف بتگره

                        روی مرده های سنگی گرد زندگی ميپاشم

                        اين منم خدای بتگر که شما رو ميتراشم

                        يه روزی از روزا گفتم خودمو بايد بسازم

                        تورو ساختم که بتونم خودمو بهت ببازم

                        واست از سنگای مر مر يه تن بلوری ساختم

                        شبيه آدما بودی من ازت يه حوری ساختم

                        شبو از موهات گرفتم روزو از برق نگاهت

                        تيشه رو گرفتی از من واسه اولين گناهت

                        تو زدی منو شکستی خودشکن سرت سلامت

                        من فدای چشم مستت خودتو نکن ملامت

                        دل تنگمو شکستی دل اين بتگر پيرو

                        تو کجا ديدی که آهو بشکنه حرمت شيرو

                        کاش از اول نمی ساختم بتی رو به اين قشنگی

                        يا واسش يه دل ميذاشتم توی اين سينه سنگی

                        تيشه رو ميگيرم از تو خودمو بازم ميسازم

                       حالا که يه بار شکستم ديگه چيزی نمی بازم

 

 

 

 

/ 4 نظر / 9 بازدید
ID CHAT YAHOO; vahid_mesbah846

دارم برای تو می نويسم اما می دونم که هيچ وقت نمی خونيش چون لطيف تر و ساده و صادق تر از اين دنيای مجازی هستی . واسه همينم هست که اين چيزا باهات يه جورائی نمی خونه . دارم برای تو می نويسم . برای خالص ترين احساسم . برای گوشنوازترين سرود عالم . برای اون نگاهات . ............................................ به دیدارم بیا............................ منتظرم

پریوش

سلام و صد سلام..چه شعر جالبی..نشنیده بودمش..زیبا و البته دلگیر بود...دلشاد باشید و بدرود

setareh

سلام عزيز دل خودت میدونی که شعرهاي تو برای من هميشه بهترينه و شنيدنش از زبان تو قشنگ ترين آوائی است که اين روزها می شنوم. منتظر شعرهای زيبای بعديت هستم.

سونيا

خيلی قشنگ...خيلی...خيلی...فقط همينو می تونم بگم...