تولد يک بت

                                 به نام او        

                     سلام! به مناسبت يکسالگی

      چيزی بهتر از توضيح اسم بلاگ نداشتم

            اين همون شعر معروف بتگره

                    روی مرده های سنگی گرد زندگی ميپاشم

                 اين منم خدای بتگر که شما رو ميتراشم

                يه روزی از روزا گفتم خودمو بايد بسازم

                 تورو ساختم که بتونم خودمو بهت ببازم

               واست ازسنگای مرمر يه تن بلوری ساختم

                شبيه آدما بودی من ازت يه حوری ساختم

                شبو ازموهات گرفتم روزو ازبرق نگاهت

                تيشه رو گرفتی از من واسه اولين گناهت

              تو زدی منو شکستی خودشکن سرت سلامت

                من فدای چشم مستت خودتو نکن ملامت

                   دل تنگمو شکستی دل اين بتگر پيرو

                تو کجا ديدی که آهو بشکنه حرمت شيرو

              کاش از اول نمی ساختم بتی رو به اين قشنگی

               يا واسش يه دل ميذاشتم توی اين سينه سنگی

                تيشه رو ميگيرم از تو خودمو بازم ميسازم

               حالا که يه بار شکستم ديگه چيزی نمی بازم

                 تقديم به عزیز ترين بتی که ...ميتراشمش..

                                  همين...

/ 103 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
raha

دلم بيشتر ازبتگر برای بت ميسوزه مي دونی چرا چون نه ساخته شدنش دست خودشه نه شکستنش........

raha

بيچاره بت... ... ... ...

raha

.......................................................................................................................................................................................................................................

sara

نمی دونم می فهمی خيلی سخته که ..........................ولش کن .........نمی فهمی ...........

sara1383

به روز کنيد اقا ...............ما که يک سال عقبيم .....لا اقل شما به روز باشيد....

sara1383

بتها ميان و ميرن .....سرتون سلامت اقا..........

بُت!

>> رها جان٬ دلت برای خودت -بســــــــوزه- که بت نيستی! بت بودن خيلی هم خوبه! خيلی باحاله! تا به حال تجربش کردی؟!

بت

wOw!