یه غریب بی نشون ...

 

غربت

                   

                 غریب مانده ای ودورم از دو چشم سیاهت

                   کجای این شب تاریک مانده رد نگاهت؟

                   میان چشم تو را موج موج اشک گرفته

                 غریب من! چه غریبانه میزنم به نگاهت...

                     پلنگها همگی صف کشیده اند بیا تا

                   همه به چشم ببینند رنگ چهره ماهت

                  که دورکرده توا از زمین مادری ات؟آه

               چه بوده جرم تو آیا؟چه بوده است گناهت؟

                 اگر چه دوری وتنها ولی کنار تو هستم

                   تمام آینه ها را می آ ورم سر راهت

                برای بدرقه ات اشک روی خاک فشاندم

                 برو غریبه عاشق خدای پشت وپناهت

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٢/٢۳ - حسین متولیان