یه غریب بی نشون ...

 

آسمانخراشها

به نام او...

اينم يه غزل جديد.... يه غزل با زبون متفاوت

تقديم به همه اوناييکه هستن

تقديم به من که:

بودم...نيستم... شايد هم سلام!

       حسرت نديده ها انعکاس کاشها

      ميروی وبيخود است باقی تلاشها

   آسمان شدی ولی هی خراش ميخوری

     از نوک حقير اين آسمان خراشها

   زخمها که روح را توی انزوای خويش

   خرت خرت ميخورند: خصلت تراشها

       موشها جويده اند مثنوی عشق را

     عشق فضله ای شده در ميان ماشها

       موشها وماشها زخمها وخنده ها

      مرد ها ومرده ها زنده ها ولاشها

  بی توزندگی بس ست بی تو مرد مُردنیست

       آه ای گلو له ها! آه ای کلاشها...

     تيتر روزنامه ها:رعد گريه های تو

    عکسهای روی جلد برق اين فلاشها

    خون اين شهيد را هم بريز

                                  ريز

                                         ريز

      پای اين درخت پير توی آبپاشها...

به نام تو که مهربونی...السلام عليک يا عشق

                      سلام...

همين... !

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٥/۳/٢٤ - حسین متولیان

تمام...

به نام او...

تمام شد...!

همين...

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٥/۳/۱٤ - حسین متولیان