یه غریب بی نشون ...

 

نه ديگه...اين واسه ما دل نميشه

                      سلام رفقای خوبم!

                       حالتون چطوره؟

                نه ديگه اين واسه ما دل نميشه!

                گرفتين که چی ميخوام بگم؟...

                       هی...هی...هی

                   بخونين اينم يه غزل داغ

            از يه جيگر تيکه تيکه ی آتيش گرفته

              از اتفاق آخر روحت خبر ندارد

            ديروزدوستت داشت...حالادگرندارد

           مثل جزامی ازمن هرلحظه ميگريزی

          مجنون اگرچه مسریست-اما خطر ندارد

               هی آه ميکشم تا قلبت بلرزد اما

               لبخند ميزنی تو-يعنی:اثر ندارد

          من ماندم وخيالت(يک قاب عکس خالی)

           يک خاطره که کاری جزدردسر ندارد

          هی زنگ ميزنم تا لحن تو را... وليکن

             ای وای اگر دوباره اينبار برندارد

          اوسهم ديگران است!بی پاسخی نشانش

             اما نياور آقا! هرگز!اگر ندارد!

          برآن سرم که روزی ازعشق توبميرم

         مرديکه خود کشی کرد انگار سر ندارد

         امروز کشتم او را(مرديکه عاشقت بود)

             ازاتفاق حتی روحت خبر ندارد

    برنامه های تلويزيونی همينجور ادامه داره...

                هنوز هم شعر ميگم...

دوستای خواننده هم همينجوری دارن ازم ترانه ميخرن

 کتابموهم متوقف کردم...ميترسم از چاپ کردنش؟!!

  احتمالا يکی ازشعرام قراره بره توکتابای درسی

        ديگه می مونه دلم که تيکه تيکه است

 گاهی آهی شعله ايست...من سالهاست آتش گرفته ام

           نه ديگه اين واسه ما دل نميشه...

                        همين...

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٤/۸/٢٥ - حسین متولیان