یه غریب بی نشون ...

 

غربت

                   

                 غریب مانده ای ودورم از دو چشم سیاهت

                   کجای این شب تاریک مانده رد نگاهت؟

                   میان چشم تو را موج موج اشک گرفته

                 غریب من! چه غریبانه میزنم به نگاهت...

                     پلنگها همگی صف کشیده اند بیا تا

                   همه به چشم ببینند رنگ چهره ماهت

                  که دورکرده توا از زمین مادری ات؟آه

               چه بوده جرم تو آیا؟چه بوده است گناهت؟

                 اگر چه دوری وتنها ولی کنار تو هستم

                   تمام آینه ها را می آ ورم سر راهت

                برای بدرقه ات اشک روی خاک فشاندم

                 برو غریبه عاشق خدای پشت وپناهت

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٢/٢۳ - حسین متولیان

شعرام همش رو هم چند؟

                     سلام من شاکی ام

    يکساعت طول کشيد که يه ياد داشت توپ نوشتم

         اما همش رفت..... بابا به کی بگم دردمو

      راستی بازم او مدم وبه همه تون سلام ميکنم

                دلم براتون يه ذره شده بود...

         حالا که اومدم حيفه براتون شعر نخونم

بنابر اين آخرين غزلمو براتون ميخونم البته فقط ۳ بيتش رو

                    آب وخرد وآينه بازار ندارد    

                شاعر شدی وشعر خريدار ندارد

              آماده يک حادثه از جنس خطر باش

                اين مزرعه دهقان فداکار ندارد

           راحت شدی از دست دل عاشق دلتنگ

                 ديگر دل تو با دل من کار ندارد

فعلا...

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٢/٤ - حسین متولیان