یه غریب بی نشون ...

 

مرا فريب بده

                                     سلام به همه

                          دوباره ميخوام براتون شعر بخونم

البته زياد جديد نيست ولی شايد اگه نقد کنينش خوشحال بشم (البته شايد)

                                          بخونيد:

                              بيا شمايل حوا مرا فريب بده    

                        بدست خواهش من هم نويد سيب بده

                          من وتو مثل دو آيينه در مقابل هم         

                            مرا زعمق وجود خودم فريب بده

                      سکوت بستر مرگ من است ساکت باش!

                           بيا بهانه به اين حس نانجيب بده

                             تو از قبيله قابيل از تبار شغاد

                           مرا زننگ برادر کشی نصيب بده

                           مسيح قلب من انجيل تازه آورده

                          به اين بهانه به من وعده صليب بده

                          چقدر سوره ترديد ؟آيه های هبوط؟

                         سبد سبد به من ازآيه های سيب بده

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٠/٢۳ - حسین متولیان

 

        مرگ...

مرگ بستان زمن اين زندگی عادی را...

                   ***

را...مرگ پايان ميدهد يک روز اين کابوس

دلم تهی شده از عشق چاره يعنی مرگ

علاج زخم دل پاره پاره يعنی مرگ...

برای من که سحر گه به مرگ محکومم

طنين بانگ اذان از مناره يعنی مرگ

ز چشمهای تو تکليف را طلب کردم...؟

به هم زدی به زبان اشاره يعنی.......

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٠/۱٦ - حسین متولیان

دوئل

سلام دوستان!

من قرار بود که اينجا فقط شعر ونثر های ادبی واحيانا داستان بزنم

ولی ديشب يه اتفاقی  افتاد که ممکنه براتون جالب باشه.....

ديشب جلسه نقد فيلم دوئل توی دانشگاهمون برگزار شد...

مجری جلسه(که خودم باشم)با مهارت خاصی جلسه رو اداره کرد...ولي...

ميدونيد يه دوست خيلی خوبی (خيلييييييييييييييييييييی خوب)بهم زنگ زد

 ولی بخاطر اينکه من کنار احمد رضا درويش کارگردان دوئل وعوامل فيلم نشسته بودم

نتونستم جوابشو بدم.....

بخاطر همين از ديشب تا حالا حالم بد جوری گرفته است...

راستی برای يه کار بازيگری تلويزيونی هم دعوت شدم که شايد قبول کنم

نظر شما ها چيه؟...

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٠/٩ - حسین متولیان

هوا بارونی بود

بارون ميومد!

اولين روزيکه ديدمش زير بارون بود

هر چند کوتاه ولی برای من لذت بخش بود...

به اندازه يک نگاه. يک سلام.چند کلمه آشنايی

و... يه خاطره از دو تا چشم که...

بارون آسمون تهرانو پاک پاک کرده بود رنگ سبز ...عين چشماش...

 حالا هفته ها از اون روز ميگذره... مدتيه که ازش بی خبرم.

دلم حتی برای صداش تنگ شده...

انگار از شنيدن صدای من خسته شده .

رفته خودشو يه جايی گم وگور کرده که ديگه پيداش نکنم...

شايدهم...

تا کی بايد زير بارون خيس بشم شايد که دوستم داشته باشه؟

شايد برگرده شايد بگه...

روزيکه رفتی هوا بارونی بود          می بينی اينجا قدمگاه توئه

اين همون سنگ سياه خونيه        که ميخواس دنبال چشمات بدوئه

                                   *******

آره قلبمو يه روز در ميارم               ميدونم بازم خاطر خواه توئه

نميذارم کسی بش دس بزنه          آخه قلب من قدمگاه توئه

ااااا..... انگاری داره بارون مياد

بايد برم زير بارون شايد...

آخه اولين روزيکه ديدمش بارون ميومد...

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱٠/٦ - حسین متولیان